وربن وسورتله Varboon&soortaleh

مردم روستاهای ماراببینید

varboon — Mon, 30 Jan 2012 21:58:00 GMT

*	روستاهای مانیاز به دیده شدن دارند!!!	*
	چه کسی مسئول آرامش معیشتی این مادر ودختر روستائی است
	گاهی وقتها فقط حرف میزنیم ،حرف میزنیم وباز حرف میزنیم.اما آنهائیکه باید بشنوند ،یا نمیشنوند ویا وانمود میکنند که نشنیده اند.بگمان من در تمام طول تاریخ منطقه ما، این سیاست حاکم بوده که بهتر است بعضی از حرفها شنیده نشود.اما ما باز میگوئیم وباز میگوئیم وباز میگوئیم.این را گفتم که بگویم گفته های ماشنیده میشوند ونوشته های ما خوانده میشوند اما اگر تر تیب اثر داده نمیشوند دلایلی دارد که بهتر است در اینجا گفته نشود.من از مردم فقیری مینویسم که نمیدانندانتر نت چه هست.نمیدانند دولت الکترونیک یعنی چه.نمیدانند سیاست یعنی چه.
	این راه روستاهای ماهست در بهترین فصل سال
	برای مردمی مینویسم که با صدای خروس از خواب بیدار میشوند ودر تمام طول روز برای کسب اندک نان روزی خود تلاش میکنند ودیر وقت غروب خسته واز پاافتاده به خانه میروند تا برای کار سخت روز دیگر کسب انرژی کنند.اینان نه به ،سایتهای انترنتی دسترسی دارند ونه شب خودرا بدنبال گشت وگذار درشبکه های رنگارنگ ماهواره ای سپری میکنند.مردمی که نگاه شان به خدا هست ودستشان به کمر خودشان.اما یک سئوال،آیا هیچ کس در قبال این مردم از شهر دور افتاده مسئولیتی ندارد؟
	...واوپشت به روستا وروبه ناکجاآبادی دارد که برایش موهوم است
	گاهی خوب است به نانی که برسفره داریم نگاهی بیندازیم.واز خود بپرسیم که این نان از کجا حاصل شده است.خیلی خوب است که گاهی به داستان نان اندیشه کنیم.حاصل دسترنج مردمی برسفره های ما خود نمائی میکند که خودشان بهره چندانی از تلاش خود نمیبرند.همیشه در این فکر هستیم تا جذابیت شهر های مان را بیشتر کنیم.برای شهر ها امکانات گسترده تری را ایجاد کنیم.وآنقدر در این ایجاد جاذبه پیش برویم که هر جوان مولد روستائی را وابداریم که تر ک دیار خود کند وبه شهری برود وحاشیه نشینی وسالها رنج وحسرت داشتن چیز هائی ،که بدست آوردنش چندان آسان نیست را تجربه کند.
	این پیرمردان روستای ما به چه میاندیشند.به گذشته پربار ویا آینده نامعلوم
	امروز وقتی کسی به روستاهای ما سفر میکند دلش میگیرد ودچار نوعی ،سرخوردگی از زندگی میشود.جوان تر ها همه رفته اند وپیر تر ها مانده اند وبیشتر شان تنها.خانه ها خالی از سکنه هست واز جذابیت های پیشین خبری نیست.خیلی واضح است که چرا چنین شده است.ما روستا ها را از یاد برده ایم.حالا وقت تبلیغات انتخاباتی هست.همه آقایان سری به روستاهای دور افتاده میزنند.وصحبتهای جذابی میکنند ووعده های قشنگی میدهند.من منکر انجام کارهای بسیار مفید در خیلی از روستاها نیستم.اما به جرأت میتوانم بگویم که برای روستاهای ما کاری صورت نگرفته است.گاهی شک برم میدارد که آیا روستاهای ما در نقشه ایران هستند ویا اصلأ در آمار های شهرستانی دیده شده اند یا خیر.پیشتر ها فکر میکردم که نوشته های ما دیده نمیشوند ویا از طرف دست اندر کاران خوانده نمیشوند .اماامروز به یمن سایت های آمار گیر میشود دید که چه کسانی مطالب را میخوانند.
	واینهم روستای زیبای وربن درکوه های سرسبز اشکور
	همیشه روی سخنم با وکلای محترم شهرستان رودسر بوده.چرا که به باورمن اینانند که میتوانند گره کور مشکلات روستائی را باز کنند.زیرا اینان هستند که در مرکز قانون گذاری هستند ودر رساندن پیام نیاز های مردم دست باز تری دارند.اما متأسفانه چه نمایندگان پیشین وچه نماینده فعلی شهرستان کار در خوری برای این روستاها نکرده اند.از شما دعوت میکنم به یکبار دیگر دیدن نوشته ((انهدام جاده وربن وسورتله)).پس از ماه ها از تخریب این راه وپل زیبایش که به همت جهاد سمنان ودامغان ساخته شده بود از سوی مسئولین شهرستان هیچ اقدامی در جهت تر میم را ه وپل صورت نگرفته است.نباید فراموش کنیم که حتی یک نفر هم در هر نقطه از این مرزوبوم باشدحق حیاط وحق استفاده از امکانات زیستی را دارد.البته کمی هم گله دارم از دوستان وبلاگ نویسم.عزیزانم ،درآخر کسی برمسند مجلس تکیه خواهد زد چه ما کسی رابخواهیم یا نخواهیم ولی بهتر است ما بجای تعریف وتمجید وتکذیب از این یا آن این مطلب را یاد آور کاندیداها بشویم که آقایان محترم همه نیاز به توجّه دارند نه قشر خاص وهمه جای این سرزمین نیاز به رسیدکی دارد ونه تنها نقطه ای خاص.
	درپناه خدا

فقط وعده!!!

varboon — Fri, 06 Jan 2012 09:31:00 GMT

گوش اگر گوش تو وناله اگر ناله من آنچه البته به جائی نرسد فریاد است

این لینک را از وبلاگ برمکوه(آقای رمضانعلی امیری )مطالعه بفرمائید

خوب آن آدمهای قدیم کارد به استخوان شان رسیده بود وچنین جملات نغزی را به یاد گار میگذاشتند(فریادمی زدند).مانیز سالهاست که میگوئیم ،التماس میکنیم،به این یا آن متوسل میشویم وهربار بالبخندی به فرداوعده داده میشویم.خوشبختانه مسئولین عزیز ما خوب آموخته اند که بهتر است در برابر هر خواهش برای انجام کاری ،با لبخندی مراجعه کننده(خواهان حق) را به فردا امید وار کنند.

اما یک سئوال از نماینده شهرستان رودسر واملش وهکذااشکور:

آقای عباسی براستی برای اشکور چه کرده اید؟

این تصاویر از راه هائی گرفته شده است که جنابعالی چهار سال قبل برای جمع آوری آرا از آن عبور کرده اید.در همان چهار سال قبل قول داده ایدکه این راه را درست کنید.در تمام روستاهای مسیر اطراق کرده اید وبا روستائیان حرف زده اید.آیا به وعده های داده شده پایبند بوده اید؟

مردمان روستاهای ما ساده دل هستند وزودباور.شمارا باورکردند وبه شمارأی دادند.چقدر خوب بود اگر تنها به ۲۵٪وعده های داده شده عمل میکردید.عباسی عزیز، من از نگاه یک سیاستمدار با شما حرف نمیزنم.زیرا نه سواد سیاسی دارم ونه در جایگاه سیاسی هستم.من یکی از مردمان سرزمینی هستم که به ناچار تمام امکانات ونعمات خوب خداوند در روستا را نهاده وبه مکانی غریب کوچیده ام.

امروز به اضمحلال روستاهای سرزمینم نگاه میکنم واز خود میپرسم چرا چنین شد؟بدون شک همه ما از سر ناچاری به شهر ها کوچیده ایم.آقای عباسی در جلسه اخیر تان در شهرک محمدیه قزوین از خودتان نپرسیدید که این همه اشکوری در اینجا چه میکنند؟خوب به چهره های جوان اما افسرده آنان نگاه کردید؟بنظر شما اینان در شهر های غریب مثمر ثمر تر هستند یا در روستاهایشان؟

شما باز هم تشریف آورده اید با وعده های دورو دراز.ما این همه سال گفتیم ونوشتیم وفریاد زدیم برای ساخت تنها پنج کیلومتر راه روستائی .آنوقت شما مارا وعده میدهید به ساخت

کار خانه کشتی سازی وکارخانه پتروشیمی!!!

لابدآن کارخانه ها نیز به پنج کیلومتر راه نیاز خواهند داشت وخدا میداند چند سال ساختشان به درازا بکشد.آقای عباسی من روستائی هستم وامروزوقتی به سرزمینم نگاه میکنم دردبیکسی تمام وجودم را آزرده میکند.شما هزاران هکتار باغ وزمین آباد را نادیده میگیرید وصدهانفری را که از این راه امرار معاش میکنندپشت سر میگذارید ووعده ساخت کار خانه هائی را میدهید که شاید هرگز ساخته نشوند.ایا بهتر نیست که در بهینه سازی داشته هایمان تلاش کنیم وآنگاه اگر پول وزمانش بود به طرح های تازه رجوع نمائیم؟شما برای جوانانی کار خانه خواهید ساخت که اینک با اندکی همت ودرایت میتوانند شغل سهل الوصول تری داشته باشند.میتوانند بدون آنکه به مزدوری برای دیگران بپردازند برای خودشان کار کنند وبه تولید ملی بیفزایند.

آقای عباسی حتمأ از طریق همکارانتان تاکنون دریافته اید که اشکور سرزمینی وسیع وغنی هست. سرزمینی که دارای قابلیت های گوناگونی میباشد. وجود چشمه های بینهایت ورود خانه ها وجویبارهای زیادی که اگر تنها کمی همت وسیاست چاشنی هدایت ان شود بیگمان میتواند جانشین کارخانه های بسیاری شود.سرزمینی که فندق آن بی نظیر است .دارای باغهای فراوان گل گاوزبان است .کشاورزی ودام داری اش حرفهای بسیاری برای گفتن دارد.چرا میخواهیم نقد موجود را به هوای نسیه نامعلوم از دست بدهیم.شما بسیار بهتر از بنده میدانید که اگر زیر ساختهای روستا تقویت شود دیگر نیازی به مهاجرت نیست.خوب میدانید که کشاورزی دارای جاذبه است وهرکسی را به خود جلب میکند.مشروط برآنکه یک کشاورز به آینده خود ورفاه حاصل از کشاورزی اش ایمان داشته باشد.

وسخن آخر:آقای عباسی حرفی را بزنید که به تحقق آن ایمان راسخ داشته باشید.خوب میدانید که سخنان ادمهای مهم در اذهان ماندگار است.یاحق

به روستاهاتوجّه كنيد

varboon — Tue, 13 Dec 2011 21:05:00 GMT

*	نقش روستاهاي كوچك ومتوسط دراقتصاد	*
*	اگرروستاهادربرنامه ريزيهاي كلان كشوري ديده شوندميتوانند جايگاه ويژه اي را درباروري وشكوفائي اقتصادكشوراحراز كنند.براي رسيدن به چنين هدفي بايد ،زیرساختهای روستارا تقويت كرد.بايد براي روستا اميد به زندگي ايجاد نمود.بايدروستائي را به اين باور رساند كه مدينه فاضله برايش همان روستاي محل سكونتش است.بايد روستائي وقتي درمقام مقايسه بين زندگي اجباري در شهر از پس مهاجرتي بناچار،وزندگي درزادگاه خويش قرار ميگيردبه اين باوربرسدكه زادگاهش ارجح است.متأسفانه در روستاهاي ما چنين باوري نيست.آنان كه اكنون در روستاها هستنداز سر ناچاري مانده اند.والاّآناني كه نوري درچشم وحركتي در پاواندك پولي درجيب دارندترجيح ميدهند تا هر چه سريعتر به خيل عظيم مهاجران پيش از خود به پيوندندوبراي مدتي از عمر گرانمايه، حاشيه نشيني در شهر هاوحسرت ودرد از دوري زادگاه خود را تجربه كنند.روستاهاي اشكور داراي ويژگيهاي بارزي جهت امر كشاورزي وباغداري ودامپروري وهمچنين پرورش دام وطيور ونيز پر ورش آبزيان ميباشد.اگر منصفانه به مسائل روستائي نظر شود در مييابيم كه هيچ فرد عاقلي در روستا نيست كه بخواهد روستا را به اميد يافتن زندگي بهتر ترك كند.روستائي ترجيح ميدهد تاباسختي كار كند اما در زادبومش بماند.اما نبود بسياري از امكانات زيستي زندگي امروزي اورا واميدارد تا علي رغم تمام دلبستگيها به موطن خود همه چيز را بگذارد وبه جاهاي بزرگتر بكوچد .اساسي ترين مواردي كه باعث كوچ اجباري روستائي ميشوندعبارتند از:	*
*	1-عدم وجود راه(جاده)مناسب رفت وآمد بين روستا وشهر هاي همجوار. بزرگترين وقابل روئيت ترين معضل گريبانگيرروستاهامسئله جاده دسترسي ميباشد.بدون وجود جاده مناسب امكان انجام بسياري از كارها وجودندارد.حتي امكان اعزام بيماري دم مرگ به بيمارستان ميسر نيست.همينطورهم امكان آمدوشد براي مسئولين منطقه اي ومأمورين مسئول وجود ندارد. 2-عدم وجود مدارس در روستا ويا روستاهاي همجوار. عدم وجودمدرسه باعث شده است تا تمامي جواناني كه ميتوانند مولد مواد كشاورزي ودامي باشند از روستاها به شهر ها بكوچند.زيرا والدين دوست دارند تا فرزندان آنها مانند فرزندان افراد شهر نشين به تحصيل بپردازند.متأسفانه درسالهاي اخير بسياري از مدارس روستائي بدليل به حد نصاب نرسيدن دانش آموز تعطيل گرديده است. 3-عدم وجود امكانات بهداشتي ودرماني. بسياري از روستاهاي ما از داشتن مراكز بهداشتي ودر ماني محروم هستند.حتّي از داشتن يك بسته معمولي قرص آسپرين نيز بي بهره اند.دربسياري از روستاها تاكيلومترهادورتر درمانگاهي وجود ندارد وحتي درصورت وجود ساختمان در بسياري از اين درمانگاه ها از وجود پزشك خبري نيست.درصورت بيماري ناگهاني كسي كه به درمانهاي معمول روستائي جواب ندهد قطعأبيمار جهت رسيدن به نزديكترين درمانگاه يا بيمارستان بامشكلي جدّي مواجه خواهدشد. 4-عدم حضور مروجين كشاورزي جهت راهنمائي وآموزش شيوه هاي نوين زراعت. اگر ترتيبي اتخاذ گردد تا مروجين كشاورزي به روستاهاي دورافتاده اعزام گردندقطعأخواهند توانست تا تحولي در امر كشاورزي در روستاها بوجود آورند.همچنين ميتوانند تا روستائيان را با شيوه هاي تازه جهت پرورش دام وطيورونيز آبزيان آشنا كنند.تا از اين طريق به بهتر شدن وضعيت معيشت روستائيان كمك گردد. 5-عدم حمايت مالي بصورت وام هاي بابهره كم جهت خريد علوفه وزيرساخت كشاورزي ودامداري. يكي از مشكلات بزرگ روستائيان عدم بضاعت مالي مناسب است.براي خريد علوفه به موقع ونيز خريد بذر وكود وسم نياز به منبع مالي ميباشد.همچنين كارهائي مانند ازدواج فرزندان وتحصيلات وساخت مسكن به منبع مالي نياز مند است.اگر امكان پرداخت وام با بهره كم براي روستائي فراهم شود او ميتواند با فراق خاطر به توليد محصول ونيز رساندن به موقع آن به بازار مصرف گردد.چه در غير اين صورت مجبور است تا محصولش را زير قيمت ودر زمان نا مناسب به فروش برساند. 6-عدم وجود آب لوله كشي دربرخي از روستاها. بسياري از روستاهاي مناطق اشكور از آب لوله كشي بهداشتي محروم هستند.اين روستاهاكماكان مانند گذشته از چشمه هاي داخل روستا ويا كنار روستا بهره ميبرند كه چندان هم بهداشتي نميباشند.	*
*		*
*	موارد ديگري نيز هستند كه باعث دلسردي روستائيان بخصوص جوانتر ها وآنانيكه به تازگي تشكيل زندگي مستقل(خانواده) داده اند ميشود.كه در اين مقال از ذكر آنها خود داري ميكنم.حالا كه زمان انتخابات مجلس نهم نزديك ميشود ضرورت دارد كه كانديداهاي شهرستان به تبيين برنامه هاي خود در مورد آينده روستاهاي دور افتاده اما مولد بپردازند.گرچه عدم اعتماد روستائيان به برنامه هاي ارائه شده وكلاي پيشين باعث ميشود كه رغبت چنداني به شنيدن برنامه هاي تازه كانديداها نشان ندهند اما هميشه جاي اميد واري هست كه كسي بر مصدر كار قرار بگيرد كه به ميثاق بسته شده بين خود وموكلينش وفادار باقي بماند.اين حقير بارها در اين صفحه از آقايان مسئول در امور مردم دعوت كرده ام تا نه از سر دلسوزي بلكه انجام وظيفه اي كه به عهده گرفته اند وبرايش سوگند خورده اندبراي روستاهاي فقير كاري انجام بدهند.همه ما ميدانيم كه تنها نميشود به شعار هاي انتخاباتي بسنده كرد.بلكه بايد آستين همت بالا بزنيم وبراي رفاه عمومي تلاش كنيم.ناچارم باز هم بگويم متأسفانه وكلاي پيشين ونيز دست اندر كاران امور روستاهاي اشكورنتوانستند كار چندان مفيدي در جهت فقرزدائي اين روستاها انجام بدهند.وباز متأسفانه چندان وقعي هم به درخواستهاي شفاهي وكتبي روستائيان ننهاده اند.بنده حقير بارها درهمين صفحه از آقاي عباسي وكيل محترم شهرستان رودسر واملش درخواست نمودم تا در مورد عملكرد خودشان در مورد روستاهاي ما توضيحاتي ارائه نمايند.اما در خواست بنده از سوي ايشان بدون جواب باقي ماند.من همچنان اميد دارم كه مسئولين جهت اداي دين به مردم وانجام وظيفه اي كه برايش مزد ميگيرند درجهت فقر زدائي وايجاد زير ساخت هاي معيشتي براي مردم روستاهاي ما كاري صورت بدهند.بخصوص آقايان كانديد براي مجلس ،روستائيان را تنها بعنوان ابزاري براي افزايش آرائ خودنگاه نكنند.بلكه به آراءمأخوذه از روستائيان احترام بگذارند وبه پاسداشت آن براي آنها كاري بكنند.روستائيان انتظار دارند همانگونه كه مبلغين كانديداها براي جمع آوري آراي روستائي به هر سختي تن ميدهند تا خودرا به روستا برسانند،همانگونه نيز پس از انتخابات به روستا وروستائي اهميت بدهند.معتقدم كه مسئولين كنوني بايد كارهاي نيمه تمام مسئولين پيشين رابه اتمام برسانند وهمچنين برنامه ها اعلام شده آنهارا نيز مورد ارزيابي قرار داده ودر صورت مثمر ثمر بودن به مرحله اجرابگذارند.	*
*		*

خداسلام

varboon — Fri, 25 Nov 2011 14:42:00 GMT

*	##########################################	*
# # # # # # # # # # # # # # # # # # # #	خداي من ببخش كه جمعه مزاحمت شدم.ميدونم كه خيلي آدما امروز مييان سراغت.همه هم يا ازت ادعای طلبكاری میکنن يا از دست اين و اون گله دارن.من اما نميدونم كه ازت ادعاي طبكاري كنم ويا ازت گله كنم.آخه هيچ طلبي ازت ندارم.تازه خيلي هم بهت بدهكارم.ولي بايد ازت گله كنم.ميدونم كه حق اين كار رو ندارم. ولي تو بزرگي ودر جايگاه رفيعي هستي كه ميدونم منو وحرفامو به درستي قضاوت ميكني.ازت ترسي ندارم چون ميدونم كه خیلی مهربونی وهمه مخلوقاتت رو دوست داري ومراقب همه چي هستي.حالا به گله هاي من گوش بده.بابام يه ماهه كه از ده اومده شهر وپيش بچه هاش زندگي ميكنه.تو ميدوني كه بابام اومدني چقدر سخت اومد.تو وضع راه وماشين ورفت وآمد به روستا هامون رو ميبيني.تو سفر سخت آنروز رو ديدي. تو دعا ها ونفرين هاشون رو شنيدي.خودت میدونی که من وقت وبیوقت در باره این چند کیلومتر راه کذائی چقدر نوشتم یا حرف زدم.خداي بزرگ تو ميدوني كه ما واسه تغيير وضعيت زندگيمون به هر دري زديم.وديدي كه بعضي از بنده هات كه كليد بعضي درارو به دستشون دادي درو به رو مون بستندواصلأ خیالشون نیست که روستاهای کوچک دور افتاده هم حق زندگی دارن. خداي مهربون تو ميبيني من هروقت دارم مينويسم با چشماي خيس مينويسم.من تنها گوشه كوچكي از آنهمه سختي رو لمس كردم.تو ميدوني كه من براي خودم نيست كه مينويسم.نه ميخوام وكيل بشم نه وزير. براي مردمي مينويسم كه حتي شايد يه بار هم اين صفحه رو نبينند.بابام برا رفتن به روستا دلتنگي ميكنه.ولي نميتونه بره.تو ميدوني واسه چي.آخه يه ماشين نيست كه بره روستا.تو ميدوني چرا نيست.واسه اينكه راه بده وماشين نميتونه بره.ميدوني كه اگه مسئولين منطقه اي بخوان خيلي راحت ميتونن اين راه رو قابل استفاده بكنن.بابام همه عمرش رو با پاي پياده رفته واومده.حالا پيره ديگه پاهاش قدرت رفتن رو نداره.حقشه كه اين آخريه كم راحت زندگي كنه .نشسته تو خونه واعصاب همه رو خرد ميكنه.حق هم داره .اون خودش رو توشهر غريبه ميدونه.ماهام هركدوم گرفتار زندگي خودمونيم.اي خدا خيلي سخته آدم توملك توباشه وبعضي ها كه ميتونن، كاري صورت ندن.داشتم فكر ميكردم چقدر خوبه كه تو به همه يكسان نگاه ميكني.برات يه روستاي كوچلو با شهر درندشت فرقي نداره.آخه تو كه به رأي مردم نياز نداري كه بگي اينجا بزرگه ونزديك انتخابات بهش برسم تا فردا بهم رأي بدن.توكه مال مكان خاصي نيستي كه براي همشهريات كار كني وباقي رو ناديده بگيري.ولي آخدا ازت گله دارم.بخشدارو فرماندارواستاندارو وكيل و وزير بانگاه مرحمت تو به اين مقامات ميرسن.خيلي ازت گله دارم كه بعضي وقتها گوش شون رو نميپيچوني.ازت گله دارم كه وقت انتخابات واسه اونا امكانات فراهم ميكني تابيان رأي بگيرن وبعد يادشون بره كه تو اونارو بر مسند قدرت گذاشتي.ازت گله دارم خداي من.مگه بابام بنده تو نيست.مگه حتمأ بايد كت وشلوار شيك بپوشه تا بهش نگاه كني.ميدونم كه اينا واست مهم نيست.ميدونم كه ان اكرمكم عنداله اتقي كم.ولي اي خدا باوركن كه تو اگه بخواي ميتوني.آخه مسئولين هم تو ملك توزندگي ميكنن.اونام تحت فرمان توان.خداي بزرگ تو نعمت رو بر بندگانت تموم كردي.اما بخشي از مسائل زندگي مارو به ديگران سپردي. ميدونم كه اين به مصلحت ما هست.ولي خداجون به اين مسئولين ياد آوري كن كه روستا ئياي فقير هم بنده هاي تو هستند ونياز دارن كه بهشون رسيدگي بشه.اي خدا ي قادرتوميدوني كه چقدر هر سال رو به سال ديگه گره زديم تا يه مسئول واقعأمسئول از راه برسه وبه مشكلات ما خاتمه بده.ولي خودت ميدوني كه همه فقط مييان رأي ميگيرن وميرن تا دوره بعد هم پيداشون نميشه.خداي من داشت يادم ميرفت بابام همچنان منتظر نشسته تا يه ماشين عازم روستا بشه واونو ببره.	# # # # # # # # # # # # # # # # # # # #
*	##########################################	*

حسینی باشیم

varboon — Fri, 25 Nov 2011 09:15:00 GMT

چه کسی هست که حسین(ع)را یاری کند

این عاشورا هم ميگذرد. برای این سال قمری چه برنامه ای داریم.شبهای محرم به مسجد ميرويم وبه عزاداری مي پردازيم.به خودمان قول ميدهيم که حسینی فکر کنیم وحسینی عمل کنیم.وقتی زیرپرچم امام حسین (علیه السلام)سینه میزنیم ،آرزو میکنیم که این روحیه را همیشه در خودمان حفظ کنیم.وقتی آرام اشک میریزیم وبه پیرامون خود نگاه میکنیم ،می بينيم که همه مانند ما افسرده اند.چشمهای همه خیس اشک است.همه به خوبی فکر میکنيم.این خاصیت ایام عزاداری برای امام حسین (ع)است.

امام با حرکت شهادت طلبانه اش میخواست به تمام نسلهای بشری بگوید که چه گونه زندگی کنند.اما خیلی از ما شاگردان تنبل مکتب مولامون حسین(ع)هستیم.به خودمان قول میدهیم که حسینی باشیم اما عمل نمیکنیم.چرا چنین هستیم؟ بوی عطر زندگی حسینی در ماه محرم در همه جای جامعه ما جریان دارد. مهربان میشویم.به همدیگر کمک می کنیم.به فقرا ودرماندگان میرسیم.واز این کا خود احساس لذت می کنیم.شادمیشویم .همه اینهارا مدیون فداکاری بزرگ حسین (ع) هستیم.اگر در روزهای محرم خوب به چهره های مردم دقیق شویم در همه چهره ها آرامش می بینیم. علی رغم افسردگی حاصل از عزاداری ،آرامش در چهره ها نمایانست.

چرا نباید تلاش کنیم که این وضعیت در ما پایدار بماند .ما خودرا شیعه امام حسین(علیه السلام)می دانیم.هر سال بی صبرانه منتظر میمانیم تا محرم دیگری بیاید وباز برای حسین(ع)سینه بزنیم.در زیر پرچم حسین باشیم واز یزید اعلام انزجار کنیم.ما به آرامشی که نام حسین(ع)به ما میدهد نیاز داریم.ما نیاز داریم که خوب باشیم .ما نیاز داریم که خوبی کنیم. خوبی کردن وخوب بودن حق مااست.این کمترین حقی اس که حسین (ع)به گردن ما دارد.پس بیائیم وبه خودمان قول بدهیم که امسال را در حرف وعمل خوب باشیم .همانگونه که در شبهای محرم بودیم.

در راهپیمائیهای بزرگ محرم ،همانموقع که دستهای خودرا بلند میکنیم وفریاد میزنیم یاحسین ،یاحسین،یاحسین،دردل ما،آشوبی بپا میشود.آشوبی ازسردوستی باامام.

حس خوبی به ما دست میدهد.حسی که در غیر آن حالت کمتر در ما ایجاد میشود.چرا اصرار داریم که در غیر محرم این خوبیرا از دست بدهیم؟پیروی از امام حسین(ع) جزو افتخارات مااست.باید همیشه عاشورائی باشیم.نباید این لذت را از خودمان دریغ کنیم. ما محتاج این لذت هستیم.امام حسین (ع)از مایاری خواسته است.بیائیم ودست یاری امام راپس نزنیم.

در راهپیمائی بزرگ عاشورا همه میآیند.مگر آنانکه گرفتاریهای خاصی داشته باشند ویا آنهائی که اصلا به قیام آقا امام حسین (ع)اعتقادی ندارند.اما آنانکه مي آيند،محزون هستندوماتمزده. این قیام آقا است که اینگونه حر کت وجوش وخروش می آفریند.واکثر ما چه عاشقانه در این روز به احترام آقا عزاداری میکنیم.نام حسین(ع)عشق است.کلام حسین(ع)عشق است.پیام حسین(ع)عشق است.پس برای بزرگداشت نام حسین(ع)همدیگر را دوست بداریم.مانند روزهای محرم.والسلام

اي رفيقان همّتي

varboon — Wed, 26 Oct 2011 11:43:00 GMT

ديرزماني نيست كه دیگرصداي ني لبك چوپانان اشكوري از بلنداي كوه ها وكنار چشمه ها وزير سايه درختان شنيده نميشود.هنوز هم صداي پژواك هي هي چوپانان روستائي در حافظه صخره ها وتپه ماهور ها ولابلاي دره ها محفوظ است.هنوز هم ميتوان خاطره حركت رمه را درشيب تند كوه پايه هاي روستاهاي اشكور به خاطر آورد.حافظه هاي روستائيان مانده در سرزمين مادري ونيز آنها كه به اجبار به جاهاي ديگر كوچيده اندپراز خاطرات شيرين زندگي ساده در روزهاي گذشه روستااست.خاطرات بكري كه علي رغم سختي هاي خاص روستا هميشه شيرين است واز ياد نرفتني.وقتي روستائي شهر نشيني به روستايش ميرود نميتواند به گذشته خود بي تفاوت باشد.نميتواند ببيند كه زادگاهش به آرامي در حال فرورفتن در گرداب فراموشي اشتباهات انساني است.اشتباهاتي كه ميشود مرتكب نشد.با اندك نظري از سر حسّ مسئوليت وانسان دوستي ونيز اينكه مسئوليم وبه مسئوليت خويش عمل كنيم ميتوان به روستاهاي كمتر توجه شده ويا فراموش شده روح تازه اي از زندگي دميده شود.بي حضور آدمي در روستا چشمه هاي جوشان نيز ميخشكند ويا مسير خودرا به ديگر سوي تغييرميدهند.

خانه هاي خالي به خرابه بدل ميشوند وجنگلها ومراتع پژمرده ميشوند.دركلانشهر تهران اگر لبه چندعددجدول در كنار خياباني بشكند تمامي جداول آن مسير را تعويض ميكنندوهر چندروز نيز آنهارا ميشورند وهرچندماه نيز رنگ آميزي ميكنند.وحتي اخيرأبراي چشم نواز تر كردن پياده روها، آسفالت رنگي هم بكار ميبرند.اين كار بسيار نيز خوب هست.اما ايكاش بخش كوچكي از اين هزينه هاي بسيار زياد را در جهت حفظ بافت روستاها ونگه داشتن مردم روستاهاي محروم در روستايشان بكار ميبردند.ميدانم كه مردم مرفّه تهران وشهرستانهاماليات كلاني به دولت ميپردازنداماّ روستائيان نيز حقّ زيستن دارند.خيلي دوست دارم كه يكي از مسئولين مملكتي مسافري را پس از سفر به روستا ويا بالعكس ببيند.مسافري كه از زور خستگي ووحشت سفر در راه بد روستائي رو به موت است.كمتر ديده شده كه مسافري بدون وحشت اين راه هارا طي كرده باشد.درحالي كه مرفّهين شهرهاي بزرگ بدليل خاموشي يك چراغ خياباني غوغا به راه مياندازند وبه انواع شماره هاي در دسترس براي باز گو كردن مشكلات شهري زنگ ميزنندروستائيان بايد خاموشي چند روزه ويا نوسان چند ماهه برق را تحمل كنند .بدون آنكه بدانند به كه بايد مراجعه كنند.حالا فصل ريزش باران هاي پائيزي در روستاهاي اشكور است.وضع اسف بار راه ها اسف بار تر شده است. عملأ دسترسي به روستا يا بسيار به سختي صورت ميگيرد ويا اصلأ امكان دسترسي وجود ندارد.وعده هاي داده شده از سوي مسئولين امر محقق نميشود.گويا تنها چنين مقدّر است كه وعده اي داده شود به اميد فراموش كردن آن وعده.نميدانم چرا دست اندر كاران امور روستاهاي ما در اين انديشه نيستند كه مأمورند تا گره كور مردمان را بگشايند .چرا ميانديشند كه حافظه مردم مانا نيست.چرا فكر نميكنند كه اين مردم ضعيف از نظر مالي، خدائي قوي دارند.چرا كاري ميكنند تا دستي به آسمان بلند شودوآهي از سردرد وبيكسي به آسمان برود.آيا نميشود تنها با اندكي پشتكار وپيگيري بودجه اي قابل براي ساختار زير بنائي روستاها از دولت گرفت.باور كنيد با هزينه چراغهاي چشم گربه اي تعدادي چهار راه،دريك شهر متوسط، ميتوان كيلومتر ها جاده روستائي احداث كرد ويا به ساخت ديگر اماكن رفاهي اقدام نمود.هرروز بر طول وعرض شهرها افزوده ميشود.هرروز بسياري از جوانان روستاهاي ما جلاي وطن ميكنند وبه حاشيه نشينان شهري مي پيوندند وهر روز مسئولين شهري مجبورند تا خيابانهاي تازه واماكن تازه وتأسيسات تازه شهري براي سكونت اين گريختگان از فقر روستائي احداث كنند.چرا دردي را كه ميشناسيم ودر مانش را ميدانم به پيشگيري اش همّت نميكنيم.چرا ميمانيم تا غدّه سرطاني مهاجرت كور واز سر ناچاري هر روز متورم تر شود.آيا مسئولين روستاهاي ما،رويشان ميشود تا درآينه به خودشان بنگرند.روستاي من وروستاهاي اطراف روستاي من داراي زمينهاي مستعد كشاورزي وباغداري ودامداري هست.ميشود به پرورش زنبور عسل همّت گماشت ميشود به پرورش آبزيان اقدام كرد.ميتوان به پرورش طيورپرداخت.دريك كلام ميشود آنجارا به مكاني نه تنها خودكفا بلكه مكاني براي صدور بسياري از توليدات مازاد قرار داد.اگر ايجاد انگيزه بشود كسي حاضر به مهاجرت نيست.روستائي به آنچه كه دارد قناعت ميكند اما بايد كه بتواند به توليد وخود كفائي برسد.خداكند كه مسئولين اشكور نگاهي كارشناسانه به روستاهاي ما بيندازند وبخاطرداشته باشند كه هر حركت سازندگي از سوي انان از طرف مردم وخدايشان مورد تقدير قرار ميگيرد.

امید

varboon — Wed, 12 Oct 2011 09:12:00 GMT

اميد خوب چيزي هست.دولت مردان جامعه ومسئولين منطقه اي ومسئولين مملكتي از اين اميدبهره ها ميبرند.همين طور مردم عادي مانند مانيز با اين اميد باآرامش ودلخوشي زندگي ميكنند.مثلأ روستاهائي كه در نزديك روستاي (وربن) هستند ،از امكانات زيستي متعارف براي ادامه حيات بي بهره هستند ،اما اميدوارند كه بزودي صاحب اين امكانات بشوند.از روستاي خودم( وربن )وخواهر دوقلويش (سورتله) ميگويم كه به گمان من مردماني اميد وار تر از همه جاي دنيا دارند.اين حرفم از سرگزافه گوئي نيست.مثالي ميزنم تاصدق ادعايم برخودم ثابت شود.سال 1342 عازم مدرسه شدم.آنموقع هم مانند امروز روستاي (وربن) فاقد مدرسه بود.پدرم مرا سوار الاغي كرد تابه روستاي ديگري كه بيش از هشتاد كيلومتر با روستاي من فاصله داشت ببرد تادر آنجا به مدرسه بروم.بيش از دوروز سفر سخت با الاغ .چند بار بعلت صغر سن وبدي مسير از روي الاغ پرت شدم.وهربار پدرم ميگفت پسرم اين آخرين سفر تو با الاغ است.بزودي در اين مسير جاده اي احداث ميشود وما ميتوانيم به راحتي برويم وبياييم.از آن تاريخ سالها گذشت ومن هر سال اين راه را با الاغ رفتم وآمدم ولي هرگز اميدم را از دست ندادم.چون به حرف پدرم ايمان داشتم وميدانستم روزي صاحب يك راه خوب خواهيم شد. همينطور كه پدرم هم اميدش را ازدست ندادوهميشه به اميد داشتن يك راه خوب ويك سفر آسان به زندگي اش ادامه داد.وايضأهمانگونه كه مردم روستاي من نيز اميد وار داشتن يك راه خوب هستندوهرگز اميد خودرا ازدست نميدهند.چند وقت قبل پدرم از من گله مند بود كه چرا دير به روستا وبه ديدن آنها ميروم.من عدم وجود يك راه خوب را بهانه نرفتن به روستا كردم.پدرم گفت نگران نباش اميد وارم تا سال ديگر راه روستاي ما درست شود.اينهمه اميد واري آدم را به وجد ميآورد.ما اينقدر اميد داريم كه ميگوئيم اين وزير، راه رادرست ميكند .اين وكيل، راه را درست ميكند .اين استاندار،براي راه ما اقدام ميكند. اين فرماندار،راه مارا درست ميكند.اين بخشدار،براي راه ما چنين وچنان ميكند.اما دريغ ودرد،بسياري از مسئولين آمدند ووعده ها دادند ويا ندادند.رفتند ويا ماندندودر حالي كه بسياري ازآن (اميد واران روستاي ما) رخت سفر به ديار ديگر كشيدندوما هم چنان اميد واريم كه روزي راه خوب به روستاي ما بيايد.ومسئولين هم در برابر تقاضاهاي مكرر ماميگويند برويد واميد وار باشيد كه بزودي براي احداث ويا مرمت راه روستاي شما اقدامي عاجل صورت ميدهيم.وما بازهم اميد واريم وهمچنان اين اميد سر لوحه حيات ما ميباشد.ومن با خود مي انديشم كه ايكاش نسل آينده مانيز براي آرام تر زندگي كردن اميدش را براي داشتن يك راه خوب از دست ندهد.وهمچنان اميد وار ظهور وزير يا وكيل ويا استاندار ويا فرماندار ويا بخشداري باشدكه اين راه افسانه اي راسامان دهدو به حقيقت بدل كند.

بگذارتاكه گريه كنم...

varboon — Tue, 13 Sep 2011 15:23:00 GMT

40 سال قبل درزمان نوجواني ام داستانهاي طنز عزيز نسين نويسنده تركيه اي رو ميخوندم.بادلي ساده كه هنوز زنگار خيلي چيز هاي نا مأنوس با ذات آدمي روش ننشسته بود، به مظلوميت آدمهاي قصّه هاي اين نويسنده گريه ميكردم.وگاهي وقتها نيز آدمهاي پيرامون زندگي خودمان را باآنها مقايسه ميكردم.مردمان قصّه هاي عزيزنسين، بسيار ساده انديش وبسيار صبور ومهربان بودند.بيشتر وقتها عزيزنسين به سبك تمام نويسندگان شرقي ادمهاي قصه خودرا عاقبت بخير ميكرد.هروقت كسي از نزديكانم از سختي زندگي ونبود امكانات شكايت ميكرد،من پيش خود ميگفتم روزي كسي ميآيد وتمام اين دردهارا ازميان برميدارد.روستائيان ما سالها وسالها با اسب وقاطر والاغ راه هاي طولاني را رفتند ورفتند وباز هم رفتند به اميد روزي كه بقول خودشان صداي نعره ماشيني را بشنوند كه به روستايشان آمده است.سالها گذشت وكسي وقعي برخواست اين مردم بيچاره نگذاشت تا خداوند خود دست به اقدام زد.زلزله سال 69گيلان را لرزاند وبسياري را بيخانمان كرد وبسياري ديگر رانيز داغدار عزيزاني كه ديگر نيستند.زمان امدادرساني به مناطق دور افتاده زلزله زده فرارسيد ومسئولين دريافتندكه امكان برقراري ارتباط زميني وجود ندارد وحياطي ترين مسئله زندگي يعني راه عبور ومرور فراموش شده است.دست غيبي خداوند به دادرسيد وبچه هاي جهاد دامغان كه خدا حفظشان كند ودر هر جا هستند به سلامت باشند،از راه رسيدند وراهي هرچند حقير اما كار گشا درست كردند وروستائيان ما به آرزوي ديرين خود رسيدند وصداي غرش زيباي ماشين را در دره ها وگردنه هاي مشرف به روستا شنيدند.حالا ميفهمم كه چرا طنز هاي عزيز نسين بجاي آوردن لبخند بر لب اشك را در ديدگان آدم جاري ميكند.حالا ميفهمم كه عزيز نسين وقتي از مردمش مينوشت گريه ميكرد.حالا ميفهمم وقتي به تقاضاي تو در اداره اي وقعي نميگذارند چه زجري ميكشي.وقتي تورا ومردمت را نميبينند چه در دي در وجودت رخنه ميكند.مردمان روستاهاي ما سالهاست كه چشم به راه دارند تا مسئولي مسئوليت پذير از راه برسد ودستي از سر مهر وحس مسئوليت برسر مردمي بكشدكه نگاهشان به خداست.مردمي كه قناعت پيشه اند ودوست ندارند هزينه هاي اضافي شست وشور خيابانهاي خود را نيز از كيسه دولت هزينه كنند.مردمي كه تنها توقع شان از دولت گسيل اندكي امكانات اوليه جهت راه اندازي وبه انجام رساندن توليدات دامي وكشاورزي ويا حرف ساده روستائي براي امرار معاش فقيرانه آنهاست.بسياري از كسان مسئول در امور مردم كه اينك يا هستند يا پيش از اين مصدر خودرا ترك گفته اند پيش از جلوس برسرير مسئوليت خود وعده ها داده اند وقسم ها خوردند كه چنين ميكنند وچنان ومردم ما شادو سرحال كه ديگر بااين به اوج ميرسيم.وتنها چند ماه پس از جلوس هر مسئول ميفهميدند كه اين وعده ها نيز به افسانه بدل شده وبه ديگر وعده هاي عمل نشده پيوسته است.وكلاي عزيز ما كه پيش از تكيه برسرير قدرت رنج سفر بر خود هموار ميكنند وبرسفره فقيرانه روستائييان مينشينند ووعده هاي گزاف ميدهند پس از اشغال صندلي زيباي مجلس يادشان ميرود كه روستائي با آن چشمان شسته از غبار زياده خواهي در انتظار وفاي به عهد وكيل محترم است.نميدانم چرا روستاهاي مادر تقسيمات استاني ماديده نميشوند.چرا هيچ مسئولي به داد روستاهاي دورافتاده ما نميرسد؟.روستاهائي كه مملو ازنعمات بيشمار خداوند هستندوتنها مديريت صحيح مسئولين را ميطلبند تا بتوانند مولّد معاش خود وديگران باشند.

يه خورده همّت

varboon — Thu, 18 Aug 2011 13:06:00 GMT

چرا وادارمان ميكنيد تابراي حقي كه ازماضايع شده التماس كنيم؟

چندوقت پيش خبري رو منعكس كردم مبني بر اينكه بودجه اندكي جهت ترميم راه روستاهاي وربن وسورتله از طرف مسئولين رودسر اختصاص يافته است.اين خبر شور وشوق بسياري را دربين مردم ساكن در دوروستا ونيز آنهائيكه ساكن در مناطق ديگر بودند بر انگيخت.

شايد راه درست وحسابي همين است وما توقع مان زياد است!!!!!!

درست هست كه قابل توجه نبود ،اما براي ما كه در روستائي دورافتاده هستيم بسياربود.بسياري از ماهانيز نشستيم به برنامه ريزي براي بازگشت به روستا وشروع فعاليت هاي درآمد زا وكار آفرين.زيرا به اعتقاد ما اگر روستا داراي امكانات رفت و آمد آسان به شهر هاي مجاور باشد، ميشود به حرفه هاي مختلف در روستا روي آورد.كشاورزي ودامداري وپرورش آبزيان وپرورش طيور از بارز ترين اين حرفه ها ميباشند كه به يمن دانش جديد واگاهي هاي حرفه اي بسيار سود آور وكار آفرين هستند.اما متأسفانه سيل دوم مرداد 90 خط بطلاني بود برتمام روءياهاي ماوديگردوستان.زيرا سيل باعث شد تا مسئولين محترم به وعده خود وفا نكنند.علي رغم اطلاع رساني هرچند ضعيف پيرامون وقوع سيل ،ارباب مناصب به خود اجازه ندادند تا باز ديدي از مناطق مورد وقوع سيل داشته باشند.البته حق هم داشتند زيرا راهي كه بتواند خودروهاي راحت آنان را به روستا برساند وجود نداشت.بسيار جاي تأسف است كه خود را خادم مردم بدانيم واز اوضاع نابسامان مخدومين خويش بي خبر باشيم.آرام برمناصب خويش تكيه نموده ايم وشاهد فرو پاشي بافت روستاها هستيم وهر روستائي را به بهانه اي به چند خانه با تعدادي پير مرد وپير زن از كار افتاده تبديل ميكنيم.

شايد راه درست همين است وما بيجهت فرياد وامظلوماسرداده ايم!!!!!!

دوستي ميگفت شما سلسله مراتب را رعايت نميكنيد.ميگفت وقتي بخشدار نميداند درد شما چيست.وقتي فرماندار نميداند.وقتي آقاي وكيل وآقاي استاندار وآقايان ديگر نميدانند چه انتظاري داريد.راستش بايد به حال خودمان گريه كنيم.پیرمردي 75ساله تقاضا نامه اي را به اداره اي ميبرد وتقاضانامه را جلوي چشمان او به داخل سطل زباله ميريزند.اين پير مرد اينك در قيد حيات است وميتواند شهادت بدهد.بسياري از مردم روستاي ما براي همين راه نيمبند در ادارات پير شدند.اكنون بسياري از مردم مارا كارمندان اداري ميشناسند.بسياري از كارمندان اين ادارات نيز با قصه نامه نگاري براي روستاهاي ما به مرز باز نشستگي رسيده ويا باز نشسته شده اند.آقايان مسئول در رودسر مگر اين راه چقدر هزينه دارد؟.آيا اين مردم ولو يكنفر براي شما ارزش ندارند؟.آيا بايد حتمأ در روستا وكيل ياوزير باشد كه كاري صورت بدهيد؟.دوستان مسئول، شما بايد جوابگوي مسئوليت خودتان باشيد.خداميداند چقدر مارا از اين اداره به آن اداره پاس كرده ايد.چقدر مارا از اين شهر به آن شهر فرستاده ايد.آقايان مسئول در امور شهرستان رود سر آيا سزاوار است كه راه آسيب ديده از سيل حوزه مسئوليت شمارا شهرستان سياهكل ترميم كند؟گرچه همه ما در يك مملكت ويك قانون زندگي ميكنيم .اما بهتر بود شما پيشدستي ميكرديدوكاري را كه وظيفه ديگران نبود انجام ميداديد.برادران عزيز من ،ماهم در اين شهرستان حقي داريم.تنها جمعيت مارا در آمار هاي خودتان اعلام نكنيد.ماهم مثل شما نياز هاي اوليه زندگي راداريم.آيا سزاوار است روستائي كه حتي نان شبش را با مشقت بدست ميآورد، راه بيفتد براي يك كار ساده،به ديدار رئيس جمهور ورهبر معظم برود؟برادران عزيز وبزرگوارم،چرا اجازه ميدهيد تا افرادي را كه ميتوانند كار آفرين يا در بدبينانه ترين وضعيت دستشان در جيب كار خودشان ميتواند باشد ،براي مزدوري به ديگر نقاط مهاجرت كنند.

نگذاريد سرزمين زيباي من به فراموشي سپرده شود

منظره اي از تابستان وربن

ايا اين سرزمين فقط براي امروز من وشما هست؟آيا نسل هاي بعد حق استفاده از نهاده هاي پدري خود را ندارند؟تا فرصت هست بايد كاري كرد.نگذاريم در آينده شرم وندامت ،كاري را كه ميتوانستيم بكنيم ونكرديم گريبان مارا بگيرد.پست ها ومقامهائي را كه امروز به امانت به شما سپرده شده در آينده از آن شما نخواهد بود.بيائيد براي خدا براي مردمي خدمت كنيد كه عزيز خدا هستند.براي مردمي خدمت كنيد كه نان خود را از دل سنگ بيرون ميآورند.برادران من 10 كيلومتر راه روستائي كه هزينه چنداني در بر ندارد.رقمش براي چند روستائي فقير كلان است نه براي بودجه يك شهرستان.اين راه كوتاه ميتواند زندگي بسياري را دگرگون كند.ميتواندمنشأ اثر باشد.ميتواند نام شمارا بعنوان متولي انجام اينكار ماندگاركند.بخداقسم فقط اندكي همّت ميخواهد.ياحق

اينجا سرزمين من است

اين لينك را حتمأ ببينيد.حاصل تلاش دلسوخته اي از مناطق محروم اشكور.تصاوير زيباي اين لينك ازنگاه تيز بين وهمه جانبه نگر برادر بزرگوار آقاي رمضان علي اميري ميباشد.خداكند كه مسئولين با حس مسئوليت به اين تصاوير بنگرند

اینجا سرزمین من است با عقاب های بلند پروازش که سر به اسمان افتخار و عظمت میساید و گذشته ای دارد پر افتخار به پهنای تاریخ........

اینجا سرزمین من است که میدانم روزی ان را در حد نام بزرگان دیروز و امروزش خواهیم دید........

و اینجا سرزمین من است - اشکور - نشسته بر بلندای تاریخ تمدن پر افتخارش ......

انهدام جاده وربن وسورتله

varboon — Thu, 28 Jul 2011 08:31:00 GMT

ازتمام دوستاني كه اين مطلب را ميخوانند انتظار دارم اگر دسترسي به مسئولين استان گيلان دارند،يادآوري كنند كه اين مطلب را بخوانند.

هنوز شيريني خبر اختصاص بودجه جهت ترميم راه وربن وسورتله تمام نشده بود كه خبر سيل بزرگ منطقه كام بسياري را تلخ كرد.سيل هفته اخير(دوم مرداد 90) كه بدليل بارانهاي سيل آسا وبيسابقه 80 سال گذشته در قسمتهائي از مناطق روستائي اتفاق افتاد،باعث خسارات بسياري در روستاها شد.اولين نمود اين سيل عظيم ،منهدم شدن پل ارتباطي بين روستاهاي وربن وسورتله وايني ميباشد.پلي بسيار ساده اما كار امد كه ياد گار تلاش دلسوزانه بچه هاي جهاد سازندگي دامغان بود كه در سال 1369 پس از زلزله سهمگين مناطق گيلان بر روي رود خانه نصب كرده بودند.اينك پس از يك هفته هيچ اثري از آن پل پرخاطره باقي نمانده است.حالا روستاهاي وربن وسورتله آن جاده نيم بند ومالروي پيشين را نيز ندارند.درحال حاضر اگر كسي به هر دليل دراين دو روستا بخواهد به جائي برود بايد مانند 20سال قبل بقچه نانش را به چوب دستي اش ببندد وپياده عازم جائي شود.در هر كار خداوند حكمتي است ودر اين كارش نيز حكمتي بوده است.

اين پل خاطره انگيزي است كه روي رود خونه بود ودر سيل دوم مرداد به تاريخ پيوست

همين پل نيز شاديهاي بسياري براي روستائيان ماداشت.وانهدامش اشك خيلي هارو در آورد.

چون همه فكر ميكنند ديگه كسي به خودش زحمت جايگزيني اين پل رو نميده.

شايد خداوند مقدر دانسته تا از اين طريق به مسئولين استان گيلان بگويد ،آقاي فرماندار رودسر،آقاي وكيل محترم مردم رودسر واملش ،آقاي بخشدار اشكور،آقاي مدير محترم راه وترابري استان گيلان ،آقاي استاندار محترم گيلان وهمه كساني كه كاري ازدستتان برميآيد،براي اين مردمي كه دستشان از همه جاي دنيا كوتاه است كاري بكنيد.حالا كه آن راه نيم بند نيز از بين رفته.حالا كه آن كمترين دلخوشي زيستن از اين مردم دريغ شده.شما اي مسئولين بزرگوار استان،همتي كنيد،براي رضاي خدا كاري كنيد كارستان.كاري كه نامتان را در اذهان مردمي كه پيش خدا آبروئي دارند جاودانه كند.البته ميدانم كه شايد خبر اين سيل به مسئولين محترم نرسيده باشد.زيرازندگي چند نفر روستائي كه ارزش اين راندارد تا كسي وقتش را براي درج خبر سيل منطقه آنها تلف كند.حتمأمخبرين ماهم كار هاي واجب تري دارند كه هيچوقت روستائي در آن ديده نميشود.

حالادارد باورم ميشود كه هرچه سنگ است به پاي لنگ است.

ولنگ تر از پاي روستاهاي فقير منطقه پائي را سراغ ندارم.ولي ايكاش كساني بودند كه پس از جراحت پاي لنگ روستائيان براي التيام درد هاي آنان كمر همت مي بستندبه روستاها ميرفتند واز مردمي كه نان سفره ما حاصل رنج آنهاست دلجوئي ميكردند.دوستان مسئول در امور استان شمارا به خدا به مناطق ما سفر كنيد.اوضاع مردم را بررسي كنيد.چشمان مردم خشكيد ازبس به راهي خيره شدند كه هيچ رهگذر مسئولي كه بتواند گره كور زندگي آنهارا باز كند، از آن عبور نميكند.

راه روستاهاي وربن وسورتله منهدم شده است.اگر فكري براي ترميم آن نشود ،آن نيمه اميد به زندگي نيز از مردم گرفته ميشود.حالا كه فصل رفت و آمد روستايان شهر نشين ، جهت برداشت وجمع آوري محصولات ونيز خريد مايحتاج جهت انسان ودام براي زمستان طولاني ميباشد،برمسئولين منطقه است كه هرچه سريعتر نسبت به تر ميم اين راه اقدامي اساسي بعمل آورند .زيرا زمستان خيلي سريع از راه ميرسد واين مردم فرياد رسي بجز خدا ندارند.پس بخاطر خدا به داد اين مردم مظلوم وبيكس برسيد.

اين مطلب راهم از وبلاگ ايني(مرتضي خانعلي زاده)بخوانيد

كاش مديران سايتهاي مسئولين رودسرواستان گيلان سري به وبلاگهاي روستاهاي اشكور ميزدند.