نوشته شده توسط اسدا...سلیمی وربن  | لینک ثابت |

درباره وبلاگ

من بابضاعت ناچیزم این وب سایت راتنها برای بیان تنهائی وبیکسی مردمان روستایم مینویسم .باشدکه از این رهکذرکسی یاکسانی به این اندیشه باشندکه دراین سرزمین غنی مردمان فقیری هستندکه چشم دل به خداوچشم جسم به عنایت مسئولان دارند.من قصد ندارم که کسی راآزرده خاطرکنم.بلکه امیددارم که بیادبیاوریم خداوند بندگانش رایکسان آفریده است.
بنی آدم اعضای یک پیکــرند
که در آفرینش زیک گوهـــرند
چو عضوی بدردآوردروزگـــــار
دیگــرعضوهارانماندقــــــــرار
توکزمحنت دیگران بیغـــمی
نشایدکـه نامت نهندآدمــی
بیائیدباهم دعاکنیم که این شعرتنهابــــــرای پس دادن درس معلم ابتدائی نباشد.بلکه درسی باشد که آنرابه خالق هستی پس بدهیم .وهمه کسانی که این صفحه را میخوانید،سرزمین مادری خودرا دوست بدارید.همانگونه که مادر خودرا دوست میدارید.
ای سرزمین مادری مهر تو درجان من است
مهر تو ای اقلیم عشق بنیان ایمان من است
زیباترین رویای من ای سجده گاه مادرم
ای قبله گاه عاشقی در کوچه باغ باورم
دشت گل گل گاوزبان سجاده شیدایی ام
آوای آب چشمه ها موسیقی تنهایی ام
در دشت و گندم زارها جریان حس زندگی است
رقص علف با ضرب باد یعنی کسی دلتنگ نیست
درجنگل رویایی ات پیچیده آوای جنون
زیبایی ات ای سرزمین بادا بدور از چشم دون
زیبا کبوترهای دشت در آسمان پر می زنند
از بام کوه های بلند هر دره را سر می زنند
در سرزمین مادری سنگ و کلوخ بوسیدنی است
می بوسمش از راه دور کآنجا بهشتی دیدنی است
ای سرزمین مادری دشت تو چون سجاده ام
در پای کوه عشق تو من عاشقم ، ایستاده ام
در دره هات جولان مه بر قله هات آوای باد
کوه و در و دشت و برت ای سرزمین ، آباد باد
بهروز هاشمپور(بلترك)

منوی اصلی

پیوندهای روزانه

آرشیو مطالب

آرشیو موضوعی

پیوندها

 

آپلود عكس آپلود