چه کسی هست که حسین(ع)را یاری کند

*

این عاشورا هم ميگذرد. برای این سال قمری چه برنامه ای داریم.شبهای محرم به مسجد ميرويم وبه عزاداری مي پردازيم.به خودمان قول ميدهيم که حسینی فکر کنیم وحسینی عمل کنیم.وقتی زیرپرچم امام حسین (علیه السلام)سینه میزنیم ،آرزو میکنیم که این روحیه را همیشه در خودمان حفظ کنیم.وقتی آرام اشک میریزیم وبه پیرامون خود نگاه میکنیم ،می بينيم که همه مانند ما افسرده اند.چشمهای همه خیس اشک است.همه به خوبی فکر میکنيم.این خاصیت ایام عزاداری برای امام حسین (ع)است.  امام با حرکت شهادت طلبانه اش میخواست به تمام نسلهای بشری بگوید که چه گونه زندگی کنند.اما خیلی از ما شاگردان تنبل مکتب مولامون حسین(ع)هستیم.به خودمان قول میدهیم که حسینی باشیم اما عمل نمیکنیم.چرا چنین هستیم؟ بوی عطر زندگی حسینی در ماه محرم در همه جای جامعه ما جریان دارد. مهربان میشویم.به همدیگر کمک می کنیم.به فقرا ودرماندگان میرسیم.واز این کا خود احساس لذت می کنیم.شادمیشویم .همه اینهارا مدیون فداکاری بزرگ حسین (ع) هستیم.اگر در روزهای محرم خوب به چهره های مردم دقیق شویم در همه چهره ها آرامش می بینیم. علی رغم افسردگی حاصل از عزاداری ،آرامش در چهره ها نمایانست. چرا نباید تلاش کنیم که این وضعیت در ما پایدار بماند .ما خودرا شیعه امام حسین(علیه السلام)می دانیم.هر سال بی صبرانه منتظر میمانیم تا محرم دیگری بیاید وباز برای حسین(ع)سینه بزنیم.در زیر پرچم حسین باشیم واز یزید اعلام انزجار کنیم.ما به آرامشی که نام حسین(ع)به ما میدهد نیاز داریم.ما نیاز داریم که خوب باشیم .ما نیاز داریم که خوبی کنیم. خوبی کردن وخوب بودن حق مااست.این کمترین حقی اس که حسین (ع)به گردن ما دارد.پس بیائیم وبه خودمان قول بدهیم که امسال را در حرف وعمل خوب باشیم .همانگونه که در شبهای محرم بودیم. در راهپیمائیهای بزرگ محرم ،همانموقع که دستهای خودرا بلند میکنیم وفریاد میزنیم یاحسین ،یاحسین،یاحسین،دردل ما،آشوبی بپا میشود.آشوبی ازسردوستی باامام. حس خوبی به ما دست میدهد.حسی که در غیر آن حالت کمتر در ما ایجاد میشود.چرا اصرار داریم که در غیر محرم این خوبیرا از دست بدهیم؟پیروی از امام حسین(ع) جزو افتخارات مااست.باید همیشه عاشورائی باشیم.نباید این لذت را از خودمان دریغ کنیم. ما محتاج این لذت هستیم.امام حسین (ع)از مایاری خواسته است.بیائیم ودست یاری امام راپس نزنیم. در راهپیمائی بزرگ عاشورا همه میآیند.مگر آنانکه گرفتاریهای خاصی داشته باشند ویا آنهائی که اصلا به قیام آقا امام حسین (ع)اعتقادی ندارند.اما آنانکه مي آيند،محزون هستندوماتمزده. این قیام آقا است که اینگونه حر کت وجوش وخروش می آفریند.واکثر ما چه عاشقانه در این روز به احترام آقا عزاداری میکنیم.نام حسین(ع)عشق است.کلام حسین(ع)عشق است.پیام حسین(ع)عشق است.پس برای بزرگداشت نام حسین(ع)همدیگر را دوست بداریم.مانند روزهای محرم.والسلام

*