هرکس برای بیان اندیشه ویا بیان دردی ویانقدوبررسی اثری زبانی را برمی گزیند تا دیگران بتوانند راحت با آن ارتباط برقرار نمایند.صفحات جدی وب از این قاعده مثتثنی نمی باشد. به گمان من نویسنده وب باید بداند که برای چه کسی وچه هدفی می نویسد.حالا دیگر صفحه وب ،صفحه روز نامه نیست که تعداد محدودی آنرا در فضای فرهنگی خاصی نظاره کنند.وبعد نیز در گوشه ای گذاشته شود،واگر خیلی خوش شانس باشد در آرشیوی قرار بگیرد.صفحه وب در کسری از ثانیه در سراسر وب وجهان پخش میشود.افراد باسلایق ودیدگاههای مختلف آنرا می خوانند.پیرامونش بحث و جدل می کنند.ونویسنده آن صفحه را در کوره نقد قرار میدهند.وحسن بزرگ صفحات ارزشمند وب همین است.یک نویسنده وب که پرچم قلم را برافراشته است تا به اصطلاح خودش زبان گویای دیگرانی باشد که چنین امکانی را ندارند پیش از هر چیز باید خودش را برای نقد شدن از سوی هر نقاد با هر دیدگاهی آماده نماید.زیرا از نظرمن نقد هر چه قدر سختگیرانه تر وهمه جانبه نگرانه تر باشد بیشتر نقد شونده را وا میدارد تا مواظب امانت قلم باشد .نویسنده وب اگر تنها برای مطرح شدن در پیش تعداد محدودی افراد خاص قلم میزند ،باید بداند که راه های سهل الوصول تری برای شهرت وجود دارد.پس حراس از نقد شدن اورا وامیدارد تا پشت پا به بسیاری از ایده آل هایش بزند.در میان میلیونها صفحه وب تعداد محدودی هستند که قابل تأمل هستند.وهمین تعداد اندک هست که وب را پر بیننده ،پویا،جذاب وتازه نگه می دارد.به همان میزان که مسئولیت نویسنده در قبال سلیقه وفرهنگ خواننده اش افزوده میشود به همان نسبت نیز خوا ننده باید در قبال تلاش نوشتن نویسنده مسئول باشد وبانقدی در خور ،وراهنمودی متناسب به یاری وراهنمائی نویسنده همت به گمارد .چه در این صورت است که هردو طرف نقاد ونویسنده به ایده آلهای خود میرسند.اگر نویسنده هرچیزی را به خواهد بنویسد وانتطار داشته باشد که دیکران الزاما باید آنرا به خوانند وهیچ اعتراضی یا نقدوبررسی روی نوشته های او صورت نگیرد واو نوشته هایش را وحی منزل بداند ،به زودی به قهقرا خواهد رفت .ونقاد نیز اگر تنها نقد کند بدون آنکه راهکار اصلاحی ارائه نماید ،نقدش به بته فراموشی سپرده خواهد شد.امروز دیگر مانند گذشته نیست که هرکس هر چیزرا به راحتی بتواند به دیگران القاء نماید وکسی حق اعتراض نداشته باشد.بلکه به گمان من امروز بهشت نویسندگان است.زیرا هم مطالب نویسنده خوانده می شود وهم مورد بررسی اصحاب رسانه وقلم قرار می گیرد.این یک مبادله دو طرفه فرهنگ وادب است. ازیکسو نویسنده به نگارش وجمع آوری مطالب همت می گمارد واز سوی دیگر خواننده ونقاد مسئول به آن کار توجه کرده وبه بهبود وضع ویارفع نقص کمک مینماید.بسیارساده لوحانه است اکر بیندیشیم که در آثار مان بی نقص هستیم.وبسیار ساده لوحانه تر است اگر خودرا مبرا از راهنمائیهای منتقدان با دیدگاههای مختلف بدانیم

ازصحـــبت دوستی برنجم که اخلاق بدم حسن نماید

عیبـــم هنـــرو کمــال بیند خارم گل و یاسمن نمـــاید

کودشـــمن شوخ چشم ناپاک تاعیب مرابه مــن نماید

سعدی